Wong Kar-wai : ผู้กำกับที่ทำความเหงาให้โรแมนติค
By Film Skeptic

ณ ปี 2005 นี้ หว่องคาไว (Wong Kar-wai) มีอายุ 47 ปี หนังเรื่องล่าสุดของเขา 2046 เสร็จออกมาให้เราได้ชมกันแล้ว หลังจากการสร้างอันยาวนานถึง 4 ปี สำหรับคอหนังนอกกระแสคงไม่ต้องเกริ่นนำถึงหว่องอะไรมาก แต่สำหรับผู้ที่ยังไม่รู้จักเขาเราจะพาไปทำความรู้จักกับหว่องคาไว-ผู้กำกับแถวหน้าของเอเชียชาวฮ่องกงผู้นี้

เมื่อจบการศึกษาทางกราฟฟิคดีไซน์ในปี 1980 หว่องก็เริ่มต้นงานกับแวดวงโทรทัศน์หลังจากนั้น 2 ปีเขาก็ลาออกแล้วทำงานเขียนบทหนัง จนปี 1986 ที่เขาเริ่มสร้าง As Tears Go By ซึ่งออกฉายในปี 1988 เขาก็ได้รับการจับตามองในฐานะผู้กำกับรุ่นใหม่ฝีมือดีทันที

หนังของหว่องบอกเล่าเรื่องราวชีวิตของผู้คนที่ดูธรรมดาๆนี่แหละ แต่เขาก็ไม่เคยทำออกมาได้ธรรมดาเลย เขามักจะขับเคลื่อนหนังด้วยความรัก ความเปล่าเปลี่ยว ความหวัง ความผิดหวัง ความแปลกแยก รวมไปถึงการสูญเสียอัตลักษณ์ หนังทุกเรื่องของหว่องมีความโรแมนติค อุดมไปด้วยอารมณ์เหงาซึ่ง ความเหงาแบบหว่องเป็นความเหงาที่ดูเท่เหลือเกิน ตัวละครของเขามักแสดงออกถึงความโหยหาและความว่างเปล่า และมักจะมีแผลหรือปม (ส่วนใหญ่เป็นเรื่องความรัก) ซ่อนอยู่ในใจ ดังเช่นยกไจ๋ (เลสลี่ จาง) ใน Days of Being Wild โจวโมหวัน (เหลียงเฉาเหว่ย) ในทั้ง In The Mood For Love และ 2046 หรือโซวไหล่เจิน (จางม่านอวี้) ในทั้ง Days of Being Wild และ In The Mood For Love

หว่องมักจะซ่อนสัญลักษณ์หรือนัยยะที่เชื่อมโยงกันและกันระหว่างหนังของเขาเสมอ เช่นห้องที่พระเอกและนางเอกลักลอบพบกันใน In The Mood For Love เป็นห้องหมายเลข 2046 ชื่อตัวละครที่เหมือนกันในหนังหลายเรื่องก็ชวนให้คิดว่ามีการถ่ายทอดสิ่งใดข้ามมาหรือเปล่า หรือบางครั้งก็มีฉากแบบที่ทำให้เรางงเป็นไก่ตาแต เช่น ฉากสุดท้ายใน Days of Being Wild ที่เหลียงเฉาเหว่ยอยู่ในห้องแคบๆ เพดานต่ำ แต่งตัว จุดบุหรี่ เตรียมสำรับไพ่ กำลังจะออกไปไหนสักแห่งในยามค่ำคืน ก็เป็นการทิ้งคำถามขนาดมโหฬารไว้ให้กับคนดู

งานด้านภาพและศิลปะภาพยนตร์ (cinematography) ของหว่องก็เป็นส่วนที่โดดเด่นมาก ยิ่งเขาได้คริสโตเฟอร์ ดอยล์ ตากล้องคู่ใจทำงานร่วมด้วย ดังนั้นภาพในหนังของหว่องจึงมีพลังสื่อสารสูงมาก เขาทำหนังได้แสนจะละเมียดละไม สิ่งที่ยืนยันได้ดีก็คือ การที่เขาสามารถผสานประเด็นหนัก-เบาต่างๆเข้าด้วยกันได้อย่างแนบเนียน ประเด็นของปัจเจกบุคคล อารมณ์ความรู้สึก การเปลี่ยนแปลงทางสังคม วัฒนธรรม และการเมือง เหล่านี้รวมอยู่ในหนังของหว่องได้อย่างไม่น่าเชื่อ

งานของหว่องเป็นที่ถูกอกถูกใจคอหนังอาร์ตทั่วโลก แม้เทศกาลหนังเมืองคานส์ยังต้องสับหลีกโปรแกรมให้ 2046 ออกฉายเปิดตัวได้ทัน ตอนนี้ถึงคราวแล้วที่เราจะไปสัมผัสหนังเรื่องใหม่ของหว่องว่าจะสร้างความประทับใจให้เราได้เหมือนเรื่องก่อนๆ รึเปล่า...